Organisaties

1712

1712_banner.jpg

1712 of Hulplijn Misbruik, Geweld en Kindermishandeling is een organisatie die zich inzet tegen partnergeweld. Hun bureau is gelegen te Schaarbeek, Koning Albert II-laan 35. De organisatie is ontstaan op vraag van de overheid op 1 maart 2012. De krachten van de hulpverleners van het Centra voor Algemeen Welzijnswerk en het vertrouwencentra kindermishandeling worden hier gebundeld.
1712 is bereikbaar op 2 manieren. Je kan de organisatie telefonisch gratis raadplegen, namelijk op het tel. nummer 1712, of je kan hun bereiken per mail.
De organisatie is vaak een luisterend oor. Maar ze zullen je ook advies en informatie verlenen. Als je vragen hebt omtrent misbruik, geweld en kindermishandeling zal de hulpverlener zeker hulp kunnen bieden aangezien dit een doel is van de hulporganisatie. Zonder dat de burger het door heeft zal de hulpverlener de risico’s proberen in te schatten. Indien de hulpverlener denkt dat er een risico is en er acties ondernomen moeten worden, zal men doorverwijzen naar de meest aangewezen hulp- of dienstverlening of naar justitie. Als de beller hier niet op ingaat probeert de hulpverlener een nieuwe afspraak te maken om opnieuw contact op te nemen.
1712 probeert dus vooral te helpen wanneer partnergeweld al heeft plaatsgevonden. Maar ze werken ook preventief door bijvoorbeeld affiches (zie afbeelding hieronder) op te hangen.

1712_2.jpg

Op sociale media is deze organisatie ook actief. Ze delen hun promofilmpjes steeds op YouTube, zo hopen ze hun woord te verspreiden onder het volk.

CAW

caw_logo_rgb.jpg

Het CAW biedt gratis deskundige hulp aan bij mensen met vragen en problemen. Ze beantwoorden vragen omtrent het welzijn. Dit brede onderwerp wordt verder onderverdeeld in verschillende thema’s. Voorbeelden van die verschillende thema’s zijn: je goed voelen, gezondheid, werk en vrije tijd, etc. Hun voornaamste prioriteit bestaat erin correct en tijdig deze vragen te beantwoorden.
Men gaat samen op zoek naar een oplossing voor de vraag of het probleem dat men heeft. De hulpverleners gaan eerst op zoek naar de mogelijkheden, die de mensen zelf hebben of die ze in hun omgeving kunnen vinden. Het CAW kan op verschillende manieren helpen. Enkele van die manieren zijn: een gesprek, juridische informatie geven, praktische hulp, enz.
Een groot voordeel van het CAW is dat er geen wachtlijsten zijn. Ze zijn op verschillende manieren te bereiken: via mail, via chat, telefoneren of men kan er ook gewoon eens binnenspringen.
In Vlaanderen zijn er elf CAW’s. Jongeren onder de vijfentwintig jaar kunnen terecht in het jongerenonthaal.

Centrum voor Geestelijke Gezondheid

cgglogo.jpg

Het Vlaamse Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg (CGG) helpt mensen met psychische problemen. Deze instelling is erkent en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid. Er werken verschillende teams om verschillende mensen te helpen. Elk team beschikt over 1 of meerdere psychologen, psychiaters en maatschappelijke werkers om de bezoeker te helpen. Ze werken in teams omdat er in teamvergaderingen besproken word wat de meest haalbare aanpak zou zijn om de kwaliteit van de behandeling te verzekeren.
Er zijn twee soorten hulpverlening, namelijk medisch-psychiatrisch en psychotherapeutische. Wanneer een psychiater een diagnose stelt en indien nodig medicatie voorschrijft wordt dit medische-psychiatrische hulpverlening genoemd. Bij psychotherapeutische hulpverlening vinden er gesprekken plaats tussen de cliënt en een psycholoog of andere gekwalificeerde medewerkers. In deze gesprekken worden de gevoelens van de cliënt besproken.
Jaarlijks helpt het CGG 50.000 mensen met psychosociale, psychiatrische en psychische problemen. Deze problemen moeten ernstig zijn of het probleem moet een risico inhouden dat het chronisch zal worden. Ze helpen volwassenen, kinderen en jongeren, steeds met het gepaste team. De mensen die hulp vragen van het CGG zijn vaak doorverwezen geweest door huisarts of het CLB. de mensen kunnen hier terecht voor consultaties maar er is geen opname of verblijf.

Instituut voor Gelijkheid van Vrouwen en Mannen

igvm_nl.gif

Het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IGVM) is een overheidsorganisatie die sinds 2002 instaat voor de gelijkheid tussen vrouwen en mannen. Zij werken ook om discriminatie en ongelijkheid op basis van geslacht te bestrijden. Dit doen zij door middel van een aantal opdrachten.
Bij het IGVM wordt er onderzoek verricht over gelijkheid tussen mannen en vrouwen binnen de Belgische staat. Hiervan worden de resultaten gepubliceerd in een gedrukte cijferbundeling: “Vrouwen en mannen in België. Genderstatistieken en genderindicatoren.” Deze statistieken gebruiken ze dan om aanbevelingen te doen bij de overheid, privépersonen en instellingen op basis van wat de onderzoeken uitwezen. Ook doen ze nog andere aanbevelingen bij de overheid specifiek gericht naar het mogelijk aanpassen en verbeteren van wetten en reglementeringen.
Het IGVM steunt ook andere organisaties die actief zijn op het gebied van gelijkheid voor vrouwen en mannen. Dit kan zijn bij evenementen of campagnes maar ook projecten van verenigingen. Samen met sommige van deze organisaties organiseren zij ook campagnes.
Er zijn al vele campagnes georganiseerd over de laatste jaren. De focus van deze campagnes ligt vaak bij sensibilisering rond partnergeweld. Dit omdat dit nog altijd een groot probleem is, zelfs in onze maatschappij. Andere campagnes gaan ook over verkrachting en geweld in het algemeen.
Een campagne ‘schelden of slaan, het komt even hard aan’ werkte rond sensibilisering van verbaal geweld en stond in verband met de internationale dag tegen geweld op vrouwen. Voor deze campagne werden affiches uitgehangen, T-shirts uitgedeeld en in ongeveer 400 cafés werden bierkaartjes gebruikt van deze campagne.
Het IGVM organiseert niet alleen campagnes rond partnergeweld. Zij doen er ook veel onderzoek naar. Zo hebben ze cijfers over het voorkomen van verschillende vormen van partnergeweld. Omdat vrouwen in de meeste gevallen het slachtoffer zijn, bestaan er weinig cijfers over het voorkomen van geweld tegen mannen in die situaties.
De studies geven duidelijk weer dat er een groot verschil is tussen cijfers van aangiftes en cijfers van voorkomen. Volgens een onderzoek wordt het geweld maar in 3,3 procent van de gevallen aangegeven.
Het IGVM geeft folders in brochures uit met veel informatie rond partnergeweld. Deze zijn in verschillende talen uitgebracht met als doel om ‘de stilte te doorbreken’. Het wil ervoor zorgen dat mensen sneller aangifte gaan doen en informatie geven waar je terecht kan met vragen en problemen.
Het instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen doet dus veel achter de schermen om ervoor te zorgen dat genderdiversiteit vermindert maar doet ook veel tegen geweld en verkrachting. Ze doen geen dienst als hulplijn maar organiseren veel onderzoeken en campagnes. Dit zorgt ervoor dat iedereen zich bewust is van het probleem en dat je weet waar ja naartoe moet als je geconfronteerd wordt met deze problematiek.

Vzw Incest en seksueel geweld

Logo%20ISG.jpg

De vzw incest en seksueel geweld (VZW ISG) is een zelfhulpgroep voor slachtoffers van incest en/of seksueel misbruik. De maatschappelijke zetel ligt in Deurne. De organisatie staat voor zo goed als iedereen open: voor vrouwen en mannen, gehuwden en ongehuwden, holebi’s en hetero’s en mensen met of zonder geloofsovertuiging. Dit jaar bestaat de organisatie 25 jaar (Vzw incest en seksueel geweld, 2014).

Deze organisatie heeft twee grote doelen. Het eerste doel van is slachtoffers in contact brengen met elkaar. Dit doen ze door praatgroepen, ervaringsdagen, en een jaarlijks weekend te organiseren. Het tweede doel is om incest en seksueel misbruik ook bespreekbaar te maken naar de buitenwereld toe. Om dit mogelijk te maken organiseert de vzw workshops en interviews (Vzw incest en seksueel geweld, 2014).

De organisatie is in januari 1987 ontstaan in Leuven. Twee vrouwen hebben toen hun verhaal gedaan op de radio. Hierbij deden ze ook een oproep naar lotgenoten en om in Vlaanderen een organisatie op te richten die zich zou bezig houden met incest en seksueel geweld (Vzw incest en seksueel geweld, 2014).

Op deze oproep kwamen veel reacties. Er was één vrouw die dezelfde doelen nastreefde. Met deze vrouwen hebben de andere twee vrouwen een paar keer afgesproken, en daaruit is incest en seksueel geweld ontstaan. Ze zijn begonnen met een overleggroep in Leuven. Het doel van deze overleggroep was studiedagen organiseren en contacten met gelijkaardige organisaties leggen en hun krachten bundelen. Maar al snel werd duidelijk dat er veel slachtoffers gewoon nood hadden aan een gesprek met lotgenoten. Zo zijn de babbelgroepen ontstaan (Vzw incest en seksueel geweld, 2014).

Bij de oprichting was er nog geen sprake van een vzw. Dit was een heel bewuste keuze, men wou namelijk dat alle energie naar de mensen ging. Maar tien jaar na de oprichting, in 1997, heeft men er dan toch voor gekozen om een vereniging zonder winstoogmerk te worden. Op deze manier wou men meer geloofwaardigheid krijgen naar de buitenwereld toe (Vzw incest en seksueel geweld, 2014).

De VZW ISG beschikt over een eigen binnenhuisreglement. Dit reglement moet ondertekend worden om lid te worden van de VZW (Vzw incest en seksueel geweld, 2014).